Ter nagedachtenis aan Herman de Coninck" schrijft de auteur. Veel meer dan een nagedachtenis zal er volgens hem zeker niet zijn, want zijn centraal personage, zijn (uiteindelijk) ik-persoon, die wacht op zijn dood, gelooft duidelijk niet in een geestelijk over-leven.
Ik vermoed dat dit boek zeer autobiografisch is, op de kanker en het jaartje leven dat nog te verwachten valt na, hoop ik... Als ik gelijk heb, ken ik de Wispelaere nu weer wat beter: een gevoelige, natuurminnende, "progressieve" en tegelijk steeds bespiegelend iemand. Hij (of zijn personage?) verneemt dat hij een terminale kankerpatiënt is en wil zijn herinneringen vastleggen.
Die herinneringen lopen door elkaar, maar dat maakt juist het lezen prettig, alsof je een puzzel in elkaar zet. En het leest vlot. Je geniet voluit van de mooie taalvondsten en metaforen van de auteur, van zijn rijke woordenschat. Soms krijg je de indruk dat hij wel wat beschrijvingen achterwege had mogen laten... Of is hij (zijn personage?) zo begaan met de geschiedenis van elk dorpje dat hij bezoekt? Af en toe kreeg ik de indruk dat P.d. W. op die plaatsen gewoon een reisgids overschreef (en bewerkte). En dan nog één puntje kritiek: waarom in het begin die constante overgang - twijfel - tussen hij en ik? Oké, als een persoon die onervaren is in het schrijven voor het eerst zijn herinneringen op papier zet, kan ik me inbeelden dat hij twijfelt tussen de eerste en de derde persoon. Tussen het dagboek en de roman. Maar het gaat hier over een ervaren schrijver - of er wordt een ervaren schrijver ten tonele gevoerd - en dan hindert dat wel echt. Het heeft een haar gescheeld of ik las het boek niet verder. "Hij of ik, kies dan toch!" dacht ik. Gelukkig koos de Wispelaere uiteindelijk voor de ik-vorm. En las ik het vervolg in één adem uit.
|
Reactie:
Op 8/11/2003 reageerde jo smet met:
Geachte,
Kunt u mij aan het adres(of aan een omweg-adres) helpen van Paul De Wispelaere ?
U zou mij er zeer van dienst mee zijn
Jo Smet
|
|
|
Reactie:
Op 17/11/2003 reageerde Josiane Moens met:
Ik zou het ook niet weten, Jo, maar probeer eens via Uitgeverij Atlas, Herengracht 481 1017 BT Amsterdam. Telefoon, 020-5249800. Fax, 020-6276851.
|
|
|
Reactie:
Op 17/1/2004 reageerde Nadia met:
Hallo,
is dit boek nou gebaseerd op een waargebeurd verhaal of niet?
alvast bedankt.
Nadia P.
|
|
|
Reactie:
Op 30/11/2004 reageerde Josiane Moens met:
Ik zou het niet weten, Nadia maar ik denk van wel. Alles is immers al ergens gebeurd!
|
|
|
